un mese dopo

Meer dan een mand stilte...wat gebeurt in de tussentijd aan onze muizen? De vriendelijk winter van de ziek is nog aanwezig met buitengewoone regen en met zulke koude avonden dat je kan voelen echt vroeg s'morgens of s'avonds met de fiets toen je rijd in de citadelpark richting huis om sneller zijn en een in eeb stuk kunstmatige natuur ook dollen en "beter voelen". Wat makt me beter voelen t is die laatste wind op mijn gezicht, die laat me herdenken over haar gezicht, over haar stomme gedrag en nog aan alle de liefde dat ik heb voor haar.

In een maand dingen veranderen, de lente is aan het komen, ik moet meer produktief zijn op mijn werk, de rugby seizoen t'is bijna gedaan (gewonnen tegen ROC vorige zondag...en net 23-0!!!!!!). Wat anders? Maar wachten voor een goede tijdje van roeien, voor een nieuwe liefde, voor die kleine dingen als een tocht naar A'pen om jouw oude vrienden ontmoeten. Om jouw oude dagen op de kasseien bij de Coupure te zoeken.

Dus Leve de Lente, ook de muizen zijn bezig met de goede seizoen (...zonder vergeten de winter en zijn ongelofelijk rationeele lichten!)